Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-10-08. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 103 z 114
©Kancelaria Sejmu s. 103/114
2) w sprawie o wykroczenie skarbowe – wymierzenia oskarżonemu kary
grzywny nieprzekraczającej dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia
albo orzeczenia środka karnego określonego w art. 47 § 2 pkt 2 lub 3 albo z
odstąpieniem od ich wymierzenia.
§ 3. Przepisy art. 335 § 2 i 2a, art. 339 § 1 pkt 3 i art. 343 § 3–7 Kodeksu
postępowania karnego stosuje się odpowiednio; jeżeli w związku z przestępstwem
skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności pub-
licznoprawnej, a nie została ona w całości uiszczona, sąd uzależnia uwzględnienie
wniosku od uiszczenia tej wymagalnej należności w całości w wyznaczonym
terminie.
§ 4. Nie można uwzględnić wniosku o orzeczenie przepadku przedmiotów,
jeżeli interwenient temu się sprzeciwi na piśmie albo ustnie do protokołu.
DZIAŁ IV
Postępowanie przed sądem
Rozdział 17
Postępowanie przed sądem pierwszej instancji
Art. 157. § 1. Jeżeli akt oskarżenia w sprawie o przestępstwo skarbowe
wniósł finansowy organ postępowania przygotowawczego, udział tego organu lub
jego przedstawiciela w rozprawie głównej jest obowiązkowy. Jeżeli akt oskarżenia
dotyczy wykroczenia skarbowego, udział ten jest obowiązkowy, gdy prezes sądu
lub sąd tak zarządzi.
§ 2. W sprawach o przestępstwa skarbowe, w których akt oskarżenia wniósł
prokurator, finansowy organ dochodzenia lub jego przedstawiciel może działać
obok prokuratora w charakterze oskarżyciela publicznego.
Art. 158. § 1. Niestawiennictwo na rozprawę podmiotu pociągniętego do
odpowiedzialności posiłkowej, któremu prawidłowo doręczono wezwanie, nie stoi
na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy i wydaniu orzeczenia.
§ 2. Jeżeli podmiot, o którym mowa w § 1, usprawiedliwi swoje
niestawiennictwo i jednocześnie wniesie o odroczenie rozprawy, nie można jej
prowadzić w czasie nieobecności tego podmiotu w zakresie dotyczącym jego
interesu procesowego.
2026-10-08