Dokument źródłowy · 2026-10-08
Kodeks karny skarbowy
Pełny tekst z przypisami i załącznikami. Wersja do czytania oddziela uwagi od treści i zachowuje oznaczenia stron oryginału.
Data dokumentu: 2026-10-08. Kontrola techniczna nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Oryginalne PDF mogą mieć ograniczenia dostępności. Jak czytać źródła?
Strona 107 z 114
Wersja do czytanianieznane przedtem sądowi, wskazujące na to, że niesłusznie nałożono tę odpowiedzialność.
DZIAŁ V Postępowanie nakazowe
Art. 171.
Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne także wtedy, gdy:
- 1) stosuje się przepisy o odpowiedzialności posiłkowej;
- 2) zgłoszono interwencję co do przedmiotów podlegających przepadkowi, chyba że zostanie ona cofnięta przez interwenienta do czasu wniesienia aktu oskarżenia do sądu.
Art. 172.
§ 1. Wyrokiem nakazowym można orzec za przestępstwo skarbowe karę grzywny określoną w art. 23 § 2 albo karę ograniczenia wolności, a za wykroczenie skarbowe – karę grzywny określoną w art. 48 § 3.
§ 2. Obok kary określonej w § 1 można, w wypadkach przewidzianych w kodeksie, orzec środek karny określony w art. 22 § 2 pkt 2–6 lub w art. 47 § 2 pkt 2 lub 3.
DZIAŁ VI Postępowanie w stosunku do nieobecnych
Rozdział 19 Przesłanki
Art. 173.
§ 1. Przeciwko sprawcy przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego przebywającemu stale za granicą albo gdy nie można ustalić jego miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju, postępowanie toczyć się może podczas jego nieobecności.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli:
- 1) wina sprawcy lub okoliczności popełnienia czynu zabronionego budzą wątpliwości;
- 2) oskarżony o przestępstwo skarbowe ukrył się po wniesieniu do sądu aktu oskarżenia, a także wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem ustalono jego miejsce zamieszkania lub pobytu w kraju.