Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-08-19. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 59 z 112
©Kancelaria Sejmu s. 59/112
§ 2. Obowiązek, o którym mowa w § 1, dotyczy również przewoźnika, który
podejmuje się przewozu statkiem o obcej przynależności, jeżeli przewóz
wykonywany jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub między portami
polskimi.
§ 3. Dowodem spełnienia przez przewoźnika obowiązku, o którym mowa
w § 1 i 2, jest polisa lub certyfikat ubezpieczeniowy stwierdzający zawarcie umowy
ubezpieczenia. Dokument taki powinien być przechowywany na statku i
okazywany na żądanie organów inspekcji morskiej.
§ 4. Statek o polskiej przynależności nie może być używany w żegludze,
jeżeli nie posiada polisy lub certyfikatu ubezpieczeniowego, o którym mowa w § 3.
§ 5. Statek o obcej przynależności nie może wejść na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, ani go opuścić, jeżeli nie posiada polisy lub certyfikatu
ubezpieczeniowego, o którym mowa w § 3.
Art. 182a. § 1. Przewoźnik, który faktycznie wykonuje, statkiem
uprawnionym do przewozu ponad 12 pasażerów, całość lub część przewozu,
o którym mowa w art. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 392/2009, obowiązany
jest posiadać ubezpieczenie lub inne zabezpieczenie finansowe odpowiedzialności
za szkody na osobie lub w mieniu pasażera, w wysokości nie niższej niż określona
w art. 4a ust. 1 załącznika I do tego rozporządzenia (ubezpieczenie
odpowiedzialności za szkody na osobie lub w mieniu pasażera).
§ 1a. (utracił moc)
§ 2. Ubezpieczenie lub zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w § 1,
powinno być stwierdzone certyfikatem ubezpieczenia odpowiedzialności za szkody
na osobie lub w mieniu pasażera.
§ 3. Certyfikat ubezpieczenia odpowiedzialności za szkody na osobie lub
w mieniu pasażera, wydaje lub poświadcza:
1) przewoźnikowi wykonującemu faktycznie przewóz statkiem o polskiej
przynależności, na jego wniosek, dyrektor urzędu morskiego właściwy ze
względu na port macierzysty statku,
2) przewoźnikowi wykonującemu faktycznie przewóz statkiem o obcej
przynależności, na jego wniosek, dyrektor urzędu morskiego
– po stwierdzeniu, że spełnia on wymogi określone w art. 3 rozporządzenia
nr 392/2009.
2026-08-19