Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-10-16. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 6 z 571
©Kancelaria Sejmu s. 6/571
Art. 18. § 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy w sądzie rejonowym powstanie
zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd ten może przekazać sprawę do
rozpoznania sądowi okręgowemu. Postanowienie o przekazaniu sprawy wymaga
uzasadnienia.
§ 2. Przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę sąd okręgowy
może odmówić przyjęcia sprawy do rozpoznania i zwrócić ją sądowi rejonowemu,
jeżeli uzna, że poważne wątpliwości nie zachodzą. Postanowienie zapada w składzie
trzech sędziów i wymaga uzasadnienia. Ponowne przekazanie tej samej sprawy przez
sąd rejonowy nie jest dopuszczalne.
Oddział 2
Wartość przedmiotu sporu
Art. 19. § 1. W sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian
innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu.
§ 2. W innych sprawach majątkowych powód obowiązany jest oznaczyć
w pozwie kwotą pieniężną wartość przedmiotu sporu, uwzględniając postanowienia
zawarte w artykułach poniższych.
Art. 20. Do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków
i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego.
Art. 21. Jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, zlicza się ich wartość.
Art. 22. W sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość
przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają
krócej niż rok – za cały czas ich trwania.
Art. 23. W sprawach o istnienie, unieważnienie albo rozwiązanie umowy najmu
lub dzierżawy, o wydanie albo odebranie przedmiotu najmu lub dzierżawy, wartość
przedmiotu sporu stanowi przy umowach zawartych na czas oznaczony – suma
czynszu za czas sporny, lecz niewięcej niż za rok; przy umowach zawartych na czas
nieoznaczony – suma czynszu za okres trzech miesięcy.
Art. 23[1]. W sprawach o roszczenia pracowników dotyczące nawiązania,
istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu sporu stanowi, przy
umowach na czas określony – suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz
niewięcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony – za okres jednego roku.
2026-10-16