Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-07-17. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 116 z 357
©Kancelaria Sejmu s. 116/357
Art. 265. Okres tymczasowego aresztowania liczy się od dnia zatrzymania.
Art. 266. § 1. Poręczenie majątkowe w postaci pieniędzy, papierów
wartościowych, zastawu lub hipoteki może złożyć oskarżony albo inna osoba.
§ 1a. Przedmiot poręczenia majątkowego nie może pochodzić z przysporzenia na
rzecz oskarżonego albo innej osoby składającej poręczenie dokonanego na ten cel. Sąd
albo prokurator może uzależnić przyjęcie przedmiotu poręczenia majątkowego od
wykazania przez osobę składającą poręczenie źródła pochodzenia tego przedmiotu. W
postępowaniu przygotowawczym przyjęcia przedmiotu poręczenia majątkowego
dokonuje prokurator. Oświadczenie w przedmiocie źródła pochodzenia przedmiotu
poręczenia majątkowego osoba składająca poręczenie składa pod rygorem
odpowiedzialności karnej, o czym należy ją uprzedzić.
§ 2. Wysokość, rodzaj i warunki poręczenia majątkowego, a w szczególności
termin złożenia przedmiotu poręczenia, należy określić w postanowieniu, mając na
względzie sytuację materialną oskarżonego i składającego poręczenie majątkowe,
wysokość wyrządzonej szkody oraz charakter popełnionego czynu.
§ 3. Na postanowienie prokuratora o odmowie przyjęcia przedmiotu
zastosowanego przez sąd poręczenia majątkowego zażalenie przysługuje
podejrzanemu i osobie składającej poręczenie. Zażalenie rozpoznaje sąd wyższego
rzędu nad sądem, który zastosował poręczenie majątkowe. Jeżeli poręczenie
majątkowe zastosował sąd apelacyjny, zażalenie rozpoznaje ten sąd w składzie trzech
sędziów.
Art. 267. Osobę składającą poręczenie majątkowe zawiadamia się
o każdorazowym wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa; do osoby składającej
poręczenie majątkowe za oskarżonego stosuje się odpowiednio art. 138 i 139 § 1.
Art. 268. § 1. Stanowiące przedmiot poręczenia wartości majątkowe lub
zobowiązania ulegają przepadkowi albo ściągnięciu w razie ucieczki lub ukrycia się
oskarżonego. W wypadku utrudniania w inny sposób postępowania karnego można
orzec przepadek lub ściągnięcie tych wartości.
§ 1a. Orzekając w przedmiocie przepadku lub ściągnięcia wartości majątkowych
stanowiących przedmiot poręczenia, sąd może orzec częściowy przepadek lub
ściągnięcie tych wartości, stosując wówczas wobec oskarżonego ponadto inny jeszcze
2026-07-17