Tekst razem z kontekstem.

©Kancelaria Sejmu s. 156/357 § 1, powinno zostać złożone do sądu w takim terminie, aby jego rozpoznanie nie powodowało konieczności zmiany kolejnego terminu rozprawy albo posiedzenia. Przepisy § 1 zdanie drugie oraz § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 339. § 1. Prezes sądu kieruje sprawę na posiedzenie, jeżeli: 1) prokurator złożył wniosek o orzeczenie środków zabezpieczających; 2) zachodzi potrzeba rozważenia kwestii warunkowego umorzenia postępowania; 3) do aktu oskarżenia dołączono wniosek, o którym mowa w art. 335 § 2; 3a) prokurator złożył wniosek, o którym mowa w art. 335 § 1. 4) (uchylony) 5) (uchylony) § 2. (uchylony) § 3. Prezes sądu kieruje sprawę na posiedzenie także wtedy, gdy zachodzi potrzeba innego rozstrzygnięcia przekraczającego jego uprawnienia, a zwłaszcza: 1) umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2–11; 2) umorzenia postępowania z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia; 3) wydania postanowienia o niewłaściwości sądu; 3a) zwrotu sprawy prokuratorowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego; 4) (uchylony) 5) wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania; 6) wydania postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania lub innego środka przymusu; 7) wydania wyroku nakazowego. § 3a. Prezes sądu może skierować sprawę na posiedzenie, jeżeli oskarżony, któremu zarzucono przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 15 lat pozbawienia wolności, przed doręczeniem mu zawiadomienia o wyznaczeniu rozprawy złożył wniosek, o którym mowa w art. 338a, a prezes sądu uzna, że cele postępowania nie sprzeciwiają się rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu. § 3b. Jeżeli akt oskarżenia pochodzi od oskarżyciela posiłkowego, prezes sądu na wniosek oskarżonego kieruje sprawę na posiedzenie w celu rozstrzygnięcia, czy zachodzi potrzeba umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 9. 2026-07-17