Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-07-17. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 4 z 357
©Kancelaria Sejmu s. 4/357
§ 3.Wniosek może być cofnięty w postępowaniu przygotowawczym za zgodą
prokuratora, a w postępowaniu sądowym za zgodą sądu – aż do zamknięcia przewodu
sądowego na pierwszej rozprawie głównej. W sprawach, w których akt oskarżenia
wniósł oskarżyciel publiczny,cofnięcie wniosku po rozpoczęciu przewodu sądowego
jest skuteczne, jeżeli nie sprzeciwi się temu oskarżyciel publiczny obecny na
rozprawie lub posiedzeniu. Ponowne złożenie wniosku jest niedopuszczalne.
§ 4. W sprawie o przestępstwo z art. 190 § 1 Kodeksu karnego można wszcząć
i prowadzić postępowanie pomimo niezłożenia wniosku o ściganie, jeżeli zachodzi
duże prawdopodobieństwo, że niezłożenie wniosku wynika z obawy pokrzywdzonego
przed odwetem albo jeżeli przemawia za tym interes społeczny. W takim przypadku
postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia toczy się z urzędu.
Art. 13. Uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie,
należy do oskarżyciela.
Art. 14. § 1. Wszczęcie postępowania sądowego następuje na żądanie
uprawnionego oskarżyciela lub innego uprawnionego podmiotu.
§ 2. Oskarżyciel publiczny może cofnąć akt oskarżenia do czasu rozpoczęcia
przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. W toku przewodu sądowego
przed sądem pierwszej instancji cofnięcie aktu oskarżenia dopuszczalne jest jedynie
za zgodą oskarżonego. Ponowne wniesienie aktu oskarżenia przeciwko tej samej
osobie o ten sam czyn jest niedopuszczalne.
Art. 15. § 1. Policja i inne organy w zakresie postępowania karnego wykonują
polecenia sądu, referendarza sądowego i prokuratora oraz prowadzą pod nadzorem
prokuratora śledztwo lub dochodzenie w granicach określonych w ustawie.
§ 2. Wszystkie instytucje państwowe i samorządowe są obowiązane w zakresie
swego działania do udzielania pomocy organom prowadzącym postępowanie karne
w terminie wyznaczonym przez te organy.
§ 3. Osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
inne niż określone w § 2, a także osoby fizyczne są obowiązane do udzielenia pomocy
na wezwanie organów prowadzących postępowanie karne w zakresie i w terminie
przez nie wyznaczonym, jeżeli bez tej pomocy przeprowadzenie czynności
procesowej jest niemożliwe albo znacznie utrudnione.
2026-07-17