Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-05-05. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 4 z 58
©Kancelaria Sejmu s. 4/58
wykonuje się surowszą karę lub środek karny. W razie uprzedniego wykonania
łagodniejszej kary lub środka karnego zalicza się je na poczet surowszych.
§ 2. Przy zaliczaniu kar przyjmuje się jeden dzień aresztu za równoważny
jednemu dniowi pozbawienia wolności, dwóm dniom ograniczenia wolności oraz
grzywnie w kwocie od 20 do 150 złotych.
§ 3. Karę aresztu orzeczoną za wykroczenie uważa się za karę tego samego
rodzaju co kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo.
§ 4. Zaliczeniu, o którym mowa w § 1, nie podlegają środki karne w postaci:
1) nawiązki, jeżeli za wykroczenie i za przestępstwo orzeczono je na rzecz różnych
podmiotów;
2) obowiązku naprawienia szkody, jeżeli za wykroczenie i za przestępstwo
orzeczono je w związku z różnym rodzajem szkód.
Art. 10a. § 1. Jeżeli czyn będący wykroczeniem, za które wymierzono karę lub
środek karny, stanowi, wspólnie z innym czynem lub czynami, ze względu na łączną
wartość mienia przestępstwo, za które wymierzono karę lub środek karny tego samego
rodzaju, wykonuje się surowszą karę lub środek karny. Przepisy art. 10 § 1 zdanie
drugie oraz § 2–4 stosuje się odpowiednio.
§ 2. W wypadku dwóch lub więcej czynów będących wykroczeniami, o których
mowa w § 1, za karę lub środek karny wymierzony za wykroczenie w rozumieniu § 1
uznaje się sumę kar lub środków karnych wymierzonych za te wykroczenia.
Art. 11. § 1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu
zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które
jednak nie następuje.
§ 2. Odpowiedzialność za usiłowanie zachodzi, gdy ustawa tak stanowi.
§ 3. Karę za usiłowanie wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego
dla danego wykroczenia.
§ 4. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od czynu lub
zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.
Art. 12. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu
zabronionego, nakłania ją do tego.
Art. 13. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała
czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności
2026-05-05