Pełny dokument Sejmu
Tekst razem z kontekstem.
Preambuła, artykuły, przypisy i załączniki. Zachowujemy treść wszystkich stron. Układ tabel i oznaczenia graficzne sprawdzaj w PDF.
Pobierz oryginalny PDF ↗Data dokumentu: 2026-10-14. Kontrola ekstrakcji jest techniczna; nie potwierdza dzisiejszego stanu prawnego. Źródło może zawierać oznaczenia zmian z przyszłą datą wejścia w życie.
Strona 25 z 174
©Kancelaria Sejmu s. 25/174
§ 2. Umowę o pracę na okres próbny zawiera się na okres nieprzekraczający
3 miesięcy, z zastrzeżeniem § 2[1]–2[3], w celu sprawdzenia kwalifikacji pracownika
i możliwości jego zatrudnienia w celu wykonywania określonego rodzaju pracy.
§ 2[1]. Strony mogą uzgodnić w umowie o pracę na okres próbny, że umowę tę
przedłuża się o czas urlopu, a także o czas innej usprawiedliwionej nieobecności
pracownika w pracy, jeżeli wystąpią takie nieobecności.
§ 2[2]. Umowę o pracę na okres próbny zawiera się na okres nieprzekraczający:
1) 1 miesiąca – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony
krótszy niż 6 miesięcy;
2) 2 miesięcy – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony
wynoszący co najmniej 6 miesięcy i krótszy niż 12 miesięcy.
§ 2[3]. Strony mogą jednokrotnie wydłużyć w umowie o pracę na okres próbny
okresy, o których mowa w § 2[2], niewięcej jednak niż o 1 miesiąc, jeżeli jest to
uzasadnione rodzajem pracy.
§ 3. Ponowne zawarcie umowy o pracę na okres próbny z tym samym
pracownikiem jest dopuszczalne, jeżeli pracownik ma być zatrudniony w celu
wykonywania innego rodzaju pracy.
Art. 25[1]. §1. Okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas
określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas
określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może
przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech.
§ 2. Uzgodnienie między stronami w trakcie trwania umowy o pracę na czas
określony dłuższego okresu wykonywania pracy na podstawie tej umowy uważa się
za zawarcie, od dnia następującego po dniu, w którym miało nastąpić jej rozwiązanie,
nowej umowy o pracę na czas określony w rozumieniu § 1.
§ 3. Jeżeli okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony jest
dłuższy niż okres, o którym mowa w § 1, lub jeżeli liczba zawartych umów jest
większa niż liczba umów określona w tym przepisie, uważa się, że pracownik,
odpowiednio od dnia następującego po upływie okresu, o którym mowa w § 1, lub od
dnia zawarcia czwartej umowy o pracę na czas określony, jest zatrudniony na
podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.
§ 4. Przepisu § 1 nie stosuje się do umów o pracę zawartych na czas określony:
1) w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności
w pracy,
2) w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym,
2026-10-14