Art. 767[4].
§ 1. Zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie.
§ 1[1]. Zażalenie rozpoznaje sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów, orzekając jako sąd drugiej instancji. Przepis art. 394[1a]
§ 3 stosuje się.
§ 1[2]. Zażalenie na postanowienie:
- 1) którego przedmiotem są czynności w sprawach wymienionych w art. 759 § 1[1] pkt 4–6,
- 2) wydane w wyniku rozpoznania zarzutów przeciwko planowi podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości,
- 3) wydane na podstawie art. 1037 § 1
- – rozpoznaje sąd drugiej instancji.
§ 1[3]. Sąd, o którym mowa w § 1[1] zdanie pierwsze, może przekazać zażalenie do rozpoznania sądowi drugiej instancji, jeżeli przemawia za tym waga zaskarżonego orzeczenia lub jego precedensowy charakter. Sąd drugiej instancji w razie stwierdzenia braku podstaw do rozpoznania zażalenia zwraca sprawę sądowi właściwemu.
§ 1[4]. Sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie w składzie jednego sędziego.
§ 2. Na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje.
§ 3. W sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.
Treść i oznaczenia zachowane ze źródła. Indeks górny może być zapisany cyframi podniesionymi lub w nawiasie kwadratowym.